Wat ons beweegt

Bij mij is de interesse voor non dualiteit 16 jaar geleden begonnen. Ik voelde destijds een strijd, een strijd om simpelweg gelukkig te zijn, gelukkig willen worden. Die strijd veranderde maar niet, hij duurde voort, ondanks al mijn inspanningen en ik leek het geluk maar niet te pakken te krijgen. Een soort grijpen naar een ster die je nooit te pakken krijgt.

Als ik om mij heen kijk lijkt het voor veel mensen zo te zijn. Zo heb je alles, zo heb je niets. Wat is dan toch ‘geluk’ ? Is het een gevoel of emotie die komt en gaat? Of zijn we allemaal op zoek naar geluk dat altijd blijft voortduren.

Ik ging mijzelf vragen stellen over wat geluk nu eigenlijk is. Wat betekent het leven, en wat doe ik op deze aardbol? Heeft het leven zin? Door het stellen van deze vragen raakte ik geïnteresseerd in onderwerpen als: astrologie, geboortehoroscopen, tarot en Godsdienst. Ik ben zelfs 6 jaar met een priester opgetrokken en met hem heb ik veel gesprekken gevoerd over de zin van het leven. Want voor veel mensen is het Geloof toch een belangrijke zingeving.

Uiteindelijk kwam ik 16 jaar geleden in aanraking met nondualiteit door een vriend die in het verleden een retreat bij Alexander Smit had bijgewoond. Ik begon zelf toen ook met het lezen van boeken, als: Innerlijke eenvoud    (Krishnamurti), Laat het verleden los (Andrew Cohen), Bewustzijn / het directe pad (Alexander Smit).

In ben in die periode ook een aantal keer naar Andrew Cohen geweest, toen hij in Nederland was. Andrew Cohen is een Amerikaanse leraar die in de jaren negentig de hele wereld rondreisde om satsang te geven. Wat ik van hem mee kreeg was: ga je leven leven. Dat is wat ik ook gedaan heb. Ik heb een gezin gesticht en ben gaan leven. Huisje, boompje, beestje.

Toch bleef er nog iets knagen, alsof ik het nog niet helder zag. De strijd om gelukkig te worden was er nog steeds. Toen heb ik mijn boeken weer uit de kast gehaald en ben weer gaan lezen. Eerst las ik dezelfde boeken en later zijn daar weer nieuwe bijgekomen. Intussen ben ik vijf jaar verder. Ik wil niet zeggen dat de strijd er niet meer is maar door het lezen en door naar satsangs te gaan is het allemaal wat lichter geworden. Het zoeken naar… datgene waar al die leermeesters het over hebben is weg. Het is nu meer als: als je zoekt zul je niet vinden, pas als je niet meer zoekt is alles daar.

Met deze site wil ik graag laten zien dat nondualiteit / advaita iets is waar je wat aan kunt hebben in je leven. Het kan je helpen om wat lichter tegen bepaalde zaken aan te kijken.

Met vriendelijke groet,

Tonny.

Hoe kom ik aan de tekst    “wat ons beweegt”
dit is uit de tekst van een lied van Stef Bos

Voltaire
 Bij gebrek aan later
Draag ik meestal vroeger
Met me mee
Want door de ogen
Van Voltaire
Kun je zien
Wat ons beweegt

contact: info@watonsbeweegt.nl


Nondualiteit  volgens Wikipedia      wiki2

Met de term non-dualisme of non-dualiteit wordt bedoeld dat zaken zich als eenheid aan ons voordoen. Het woord vindt zijn oorsprong in het Latijnse duo, dat ‘twee’ betekent, en wordt gebruikt als vertaling van de term advaita (niet-twee) in het Sanskriet. De term kan verwijzen naar een geloof, toestand, theorie, gebruik of kwaliteit.

De grondgedachte van non-dualistisch denken berust op de aanname dat elke vorm van tweedeling geen reëel verschijnsel is, maar dat een dergelijk onderscheid kunstmatig wordt aangebracht. Voorbeelden van non-dualisme zijn te vinden in de tweedelingen tussen het zelf en de ander, man tegenover vrouw, goed tegenover kwaad et cetera. Nondualistisch denken vindt voornamelijk zijn oorsprong in Azië en is onder andere zichtbaar in het hindoeïsme (advaita vedanta) en het boeddhisme.


Non-dualiteit   volgens Advaita Centrum   douwe

Het Sanskrietwoord advaita betekent ‘de afwezigheid van tweeheid’, ‘non-dualiteit’ (a-dvaita). Mensen kunnen zich gaan realiseren dat de hoogste werkelijkheid van het eigen zelf-zijn en die van wereld en kosmos identiek zijn.

Daarin zijn zelf, anderen en de wereld aanwezig in een sfeer zonder scheidingen. Om deze onuitsprekelijke sfeer aan te duiden heeft het woord advaita de voorkeur boven het woord eenheid, dat op iets zou kunnen duiden dat aan te wijzen valt en tegenover ‘veelheid’ staat. Verscheidenheid betekent geen gescheidenheid: ze gaat samen met non-dualiteit.

In de ervaring is dat wat je ervaart niet verschillend van jezelf die ervaart. Ervaring is ook zelfervaring. In de non-dualiteit ervan ben je zuiver zijn-bewust-zijn-geluk dat samenvalt met alles in het Onuitsprekelijke.

Als visie is het non-dualisme een mens- en wereldbeschouwing. Daarin worden de grenzen en scheidingen – tussen mij en de ander, lichaam en geest, de micro- en macrokosmos, subject en object, mens en God – gezien als aangeleerd en betrekkelijk. Deze non-dualistische visie is filosofisch uitgewerkt in de Advaita Vedânta, de Indiase stroming die uitgaat van de Upanishaden van de 8e-6e eeuw v.Chr. Ook in andere tradities, zoals het boeddhisme, het daoïsme, de joodse en christelijke mystiek en het soefisme is de non-dualistische visie aanwezig als hoogste waarheid.

In de praktijk van het dagelijkse leven is het maken van scheidingen de oorzaak van veel problemen, zowel in het individu als in de samenleving. Steeds ontstaan conflicten als het één tegenover het andere wordt gesteld, als de ene mens tegenover de ander komt te staan. Gescheidenheid is de bron van alle conflicten. De oplossing van de problemen ligt dus in de radicale relativering van de scheidingen en de zijnservaring van een groter geheel waarin alles en iedereen is opgenomen. Daarin blijven wel de verschillen, maar deze verbreken de fundamentele eenheid niet.

Is er een weg? De non-dualiteit blijkt altijd al als het meest wezenlijke van alles en iedereen aanwezig te zijn. Iedereen ervaart en kent zichzelf op een directe wijze, zonder middelen. Er is geen afstand tussen jezelf en je eigen essentie. Daarom is er geen weg naar de non-dualiteit. Uitgaande van de dualiteit blijken wel sommige omstandigheden nuttig te zijn om minder vast te gaan zitten in de oude identiteit en structuren en om zo meer open te gaan staan voor de non-dualiteit. De belangrijkste van deze omstandigheden zijn een heldere, open en reflexieve aandacht, een diepe ontspanning en de nabijheid van ‘iemand’ waarin de non-dualiteit duidelijk wordt ervaren. Voor de eerste twee kunnen een goed georiënteerde yoga en meditatie behulpzaam zijn.

Wat is nondualiteit ?
Paul Smit legt dit op een creatieve manier uit